Ik schilder mezelf bloemen, om de winter te verzachten. De winter in mij en de winter rond mij. Met kleuren om de donkerte te verdrijven. Speels en vrolijk om de lente in mij wakker te maken.

Ik schilder mezelf bloemen, een bloementuin vol, om in te verdwalen en weg te dromen. Om de pijn en de vermoeidheid te verzachten.

Ik schilder mezelf bloemen. Een bloemenveld vol hoop

Ik schilder mezelf bloemen. Bloemen om me te herinneren aan wat was maar ook aan wat nog komen mag.

Ik schilder mezelf bloemen, zoekend naar een houvast.

Ik schilder mezelf bloemen. Bloemen als troost en afscheid voor wat was en nooit meer terugkomt.

Ik schilder mezelf bloemen. Bloemen, bloemen, oneindig veel, want dat is iets wat ik  kan. Ik kan mezelf bloemen schilderen.

Ik schilder mezelf bloemen. Ik schilder oneindig veel bloemen. Bloemen, bloemen, ook voor jou.

Het schilderen van bloemen is voor mij een  houvast. Net zoals veel mensen struggle ik  met pijn,  vermoeidheid en beperkte energie. In het verleden had ik verschillende openbuik- operaties door vergroeiingen en verklevingen wegens endometriose. Ik leef nog steeds met de gevolgen hiervan. Daarnaast is er een neurologische dysfunctie vastgesteld, vermoedelijk getriggerd door het jaren lang leven met chronische pijn.

Ik voel me soms een drenkeling die watertrappelt en slechts een boei heeft om zich aan vast te houden. Er is voor mij niet veel nodig om kopje onder te gaan. Dit is de realiteit. Iets wat mensen aan de buitenkant niet altijd zien of begrijpen.

Er zijn veel dingen die niet meer lukken voor mij en dat is niet altijd evident om mee om te gaan.  Ik geef me soms over aan dit sombere gevoel. En soms ook niet. Het is soms een zoeken met de vraag: hoe dan? En wat kan dan wel?

Deze week kreeg ik een inzicht: ik kan mezelf bloemen schilderen. Dat is iets wat ik wel nog kan. Een houvast voor mezelf. Iets om dankbaar voor te zijn. Iets dat ik kan delen met anderen.

Ooit zei iemand tegen me: creativiteit is een onuitputtelijke bron. En dat klopt! En dat geeft me hoop en kracht.

Ik hoop dat ik met de bloemen wat hoop, kleur en kracht mag brengen aan anderen. En weet, je bent niet alleen, ook al voelt het vaak eenzaam. En wie weet,  misschien vind ook jij een manier om “jezelf bloemen te schilderen”.

Liefs,

Vero.