Enige tijd geleden hoorde ik op een podcast over micro-joy of kleine gelukjes. ze lijken soms schijnbaar eenvoudig. En toch zijn ze van onschatbare waarde. Zeker op dagen, momenten in ons leven waarop het even minder gaat. Zelf heb ik door een chronische aandoening ook wel lastige periodes die mentaal hun weerslag kunnen hebben. Piekeren en ons verliezen in allerlei sombere of negatieve gedachten gebeurt vaker dan we beseffen. Naar het nieuws kijken bijvoorbeeld, daar word je ook niet echt blij van.

Mij focussen op kleine genietmomenten, kleine geluksmomenten helpt me terug te landen in mijn lichaam, terug de aarden. Het helpt me om rust te vinden in mezelf. Om te omarmen wat er is.

Bij mij is dat een kopje koffie s’ochtends, even de tuin inlopen en me laten verwonderen door wat ik zie, een warme douche, een knuffel van onze hond, het spinnen van de poes, de friste in het bos na een regenbui, het lezen van een boek, een serietje kijken met een kopje thee, de warmte van de zon voelen op mijn gezicht, even zwaaien naar een buur, een toffe babbel met mijn man Bart, samen picknicken, schilderen in mijn ateliertje,… Al horen mijn man, ons (t)huis, onze tuin, mijn atelier wel tot de grote gelukken vind ik zelf.

Het gaat eigenlijk vooral over het waarnemen, het opmerken van die momenten, de sensorische zintuigen bewuster gebruiken: de geur van een kopje koffie, de warmte van een zon, of de frisse wind, de kleuren van de herfst in de tuin of in het bos,…het gaat  over het ontdekken wat voor jou haalbaar is, wat dichtbij is, wat in je omgeving, je leven al aanwezig is en wat voor jou een klein gelukje is. Misschien is dat genieten van een maaltijd of een stukje taart, misschien is dat een korte wandeling in je buurt en even een babbeltje doen, misschien is dat gewoon even aan je raam zitten en naar buiten kijken,… misschien is dat een warm bad nemen, en misschien geniet je wel van gewoon even te niksen.

Zelf wil ik ook vooral meer in het nu leven, die gelukjes vastpakken en beleven. Een half jaar geleden stopte ik met social media want ik merkte vooral dat ik in een virtuele wereld leefde. Dat ik prikkels binnenkreeg die voor mij niet voedend waren en waar ik niet echt blij van werd.  Dus kies ik nu liever voor aardse geluksmomenten, echte contacten, echt aanwezig zijn in het hier en nu.

Natuurlijk wil ik ook blijven netwerken en anderen  inspireren. En daarnaast vind ik het ook wel fijn om te schrijven, om te vertellen en te delen wat me bezighoudt.  Vandaar deze blog.

Wat is voor jou Micro-Joy? Een klein gelukje?